நம்பிக்கை

 

ஏக்கம் கவிதை

 

ஏக்கங்களுக்கு 

எப்போதும் 

என் மீதான 

பிரியங்கள்  

அதிகம்… 

விருப்பப்பட்டியலில் நிறைந்து கிடக்கும், கனவுகளை ,

ஒரு வெற்றுப்பார்வை மட்டும் வீசி ,

மனத்திரையில் மட்டும் கண்டு,  ஏக்கங்களோடு கடந்துபோகும் 

மன நிலையை மறைக்க இரும்புத்திரை கொண்டு  தினம்தினம்  நடத்தும் போராட்டங்களை  என்னவென்று சொல்ல…

கனவுகள் கரங்களில் கிடைக்கும் காலம் வரை காத்திருக்கும் இந்த கனவுக்கண்கள்…

பக்குவம்

 

தனிமையும் நானும்..

இந்த விரல்களுக்கிடையே ஒரு 

கவிதை ஒன்று கசங்கிக்கிடக்கிறது.. 

அதை வெளிப்படுத்த தினமும் திணறிக்கொண்டிருக்கிறது…

அது தன் எண்ணங்களை 

எல்லாம் கோலங்களாய் 

வடித்துக்கொண்டிருக்கிறது…

அவ்வப்போது , மேகவெளியில் 

மிதந்து நட்சத்திரங்களோடு 

கதைபேசிக்கொண்டிருக்கும்… 

தன்னைத்தானே தனிமை வயப்படுத்தி, ஆற்றாமையில் அவ்வப்போது அழுது கொண்டிருக்கும்…

தனக்கான தேடலை தொடர்ந்தபடியே… 

 

வாழ்க்கை

 

அடுப்பங்கறை பிரம்மாக்கள்

அடுக்களைக்குள்
அழிந்துபோன
பிரம்மாக்களை
நீங்கள் என்றாவது அறிந்ததுண்டா?

கவிஞராய் ,நிபுணராய்,நாட்டியராய் ,ஓவியராய்,வீராங்கனையாய் ...
இன்னும் எத்தனையோ
சாதனைகள் படைக்கும்
பிரம்மாக்களை
இழந்து விட்டோமென
நீங்கள் வருந்தியதுண்டா?

கயல்விழியும் ,மெல்லிடையும்,கார்கூந்தலும்
அடையாளமென வகைப்படுத்தி விட்டீர்!
மறைக்கப்பட்ட எங்களின் அடையாளங்கள் இன்னும் எத்தனையோ?

உண்மையை உரக்கச் சொன்னால்,இங்கே
செவிசாய்க்க சிலர் இருப்பர் இதோ உங்களைப்போல !

கண்டுவைத்த
கனவுகளை எண்ணி ,
கசிந்துருகும்,
கன்னிகளைப்பற்றி
என்றாவது வியந்ததுண்டா?

என்னைப்போல,
ஆதங்கம் உங்களுக்கும்
இருக்குமென்றால்,
ஆதரியுங்கள்!
சில அடுப்பங்கரை
பிரம்மாக்களை......
-சங்கீதா செந்தில்

நிராகரிப்பு ...

நான் .....

தொலைந்துபோன சிறகுகள் தேடி

அலையும் சிட்டுக்குருவி நான் !...

முடியப்போகும் இருள்விளக்கின் 

விட்டில் பூச்சி நான் !.....

அர்த்தங்கள்    இல்லா, 

அட்டைக்குள் புதைந்த ,

அகராதியாய் நான் !....

நிமிடங்கள் நகரா 

கடிகாரம் நான் !....

வர்ணங்கள் இல்லா

வானவில் நான் !...

தென்றலை மறந்த 

ஜன்னல்கள் நான் !...

விடைகள் இல்லா 

விடுகதை நான் !....

முடிவே இல்லா கதையாய் நான் !...

உன்னால் முடியும் அன்பே!!!

ஒற்றைச் சொல் பேசி , உயிர்க்கிழிக்க உன்னால் முடியும் அன்பே !!!

உன் மீதான என் எண்ணங்களை , 

அரை நொடியில் அறுத்தெடுக்க 

உன்னால் முடியும் அன்பே!!!!

உன் கோபத்தீயில் கருகிச் சாக ,

கண்ணீருடன் காத்திருப்பேன் அன்பே!!!

கிழிந்த இதயம் கொண்டு ,

கிழவியாகும் வரை 

காத்திருப்பேன் அன்பே...

அன்பு செய்யும் நேரம் ,

அடடா ! இவன் போல யாருமுண்டோ

என எண்ண வைப்பாய் !!

கோபம் கொள்ளும் அந்நேரம் ,

ஆயிரம் சூரியனாய் சுட்டெரிப்பாய் !

போதுமிது ! போதுமிது !! என்னவனே !!!!

உன் கோபத்தீயை என் கண்ணீர்க்கடல் 

அணைத்திடுமோ?

அல்லது

என் கண்ணீரும் உன் முன்னே பயந்து 

கரைந்திடுமோ? 

விடை சொல் 

என்னுயிரே....

மீண்டும் வேண்டும் நீ ....

தொலைந்து போன கனவுகள் தேடிப் 
பறக்கும் பட்டாம்பூச்சியைப் போல ,
உன் நினைவுகள் தேடிப் பறப்பேன் 
வானமெங்கும் !!!

என் குறைகளெல்லாம் முதலாய் வந்து ,
எடுத்துச் சொல்ல 
எனக்குமீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!


எங்கோ ஒலிக்கும் பாடல் தேடி ,
என் செவியை நிறைக்க 
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!!!

துயிலுறங்கும் நேரம் கூட,
என் துயரம் துடைக்க 
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!!

நடந்ததெல்லாம் கனவாய்ப்
போக !
நினைவுகள் மட்டும் நிஜமாய் ஆக 
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!!

 இவ்வரிகள் எழுதும் இந்த வேளை ,
என் கண்ணில் முட்டும் 
கண்ணீர் துடைக்க 
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!!


எதிலெதிலோ நினைவாய் வந்தாய் நீ !
என்றென்றும் நிஜமாய் 
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!!

வருவாயா ? கரம் தருவாயா ?
என் எதிர்பார்த்து ஏங்கும் ,
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் நீ !!!!

விடுமுறைக்காக ....

அந்த
அடைமழை 
இரவில் ,
சீரியலுக்கு 
பதிலாக செய்திகள் ......
ஏக்கத்தில் 
குழந்தைகள் 
விடுமுறைக்காக  ..........

துள்ளித் திரிந்த பால்யப்பருவம்

இன்ச் இன்ச்சாய் ரசித்த பச்சுமிட்டாய்,
பாப்கார்ன் வந்தும் மறக்கவில்லை ....

திணறும் புன்னகை மறைத்து ,
போட்டோவுக்கு   கொடுத்த அட்டென்ஷன் போஸ் போல
'செல்பி' போட்டோ அழகில்லை ......

மாட்டு வண்டி "பேக் சீட்" போல
சொகுசு பஸ்ஸின் ஏசி பயணம் இனிக்கவில்லை ....

ஒத்த பைசா மிட்டாயின் 'காக்காய் கடி' நட்பைப் போல
பீசா ,பர்கர் 'ட்ரீட்'டில் நெருக்கமில்லை ....

குழாயடியில் 'க்யூ' நின்று குடித்த குடிநீர் போல ,
கூலிங் மினரல் வாட்டர் தாகம் தீர்ப்பதில்லை ....

தென்னை மட்டை தந்த கிரிக்கெட் இன்பம்
இன்று 20- 20 கொடுக்கவில்லை ....

முடிந்தவரை துரத்தி ரசித்த அத்திப்பூ
அம்பாஸிடர்  போல ,
ஆடி காரையும்  ரசிக்கவில்லை ....

ஒரே ஒரு கைப்பிடி
அச்சு வெல்லம்,பொரியரிசி
தத்த ருசி போல
லேஸ் ,குர்குரே ருசிக்கவில்லை ....

இளமையும் ,முதுமையும்
கடந்தே  போனாலும் ,
பால்யப்பருவம் என்றும்
மறப்பதற்கில்லை ...
அந்த இனிமைகள் மீண்டும்
வருவதற்கில்லை ....

மணப்பெண்ணின் சொல்ல இயலா சோகங்கள் ...

அறையில் சிதறிய புத்தகங்களும் ,
அம்மாவின் அர்ச்சனைகளும் ,

அதுவரை செல்லாத  சமையலறையும் ,
அம்மாவின் கைப்பக்குவமும் ,

வீதிமுனைப் பிள்ளையாரின்
பிரார்த்தனை பெட்டிஷன்களும்,


பரிசாய்ப் பெற்ற பதக்கங்களும் ,
பால்கனிப் பூக்களும் ,

செல்ல நாயின் சிணுங்கள்களும் ,
சிறுவயது கிறுக்கல்கள் சுமந்த சுவர்களும் ,

எல்லாம் சேர்ந்து  ,
இதயம் பிளந்து ,
கண்ணீர்  உதிர்த்து ,
பாரம் சுமந்து ,

புன்னகை போர்த்தி
புகுந்த வீடு
நுழைகிறாள்
புதுப்பெண்ணாக  ...

அன்பே ... அன்பே...

மெல்லச் சொட்டும் 

மழைத்துளியை 

கையில் ஏந்தி ,

பொத்திக் கொள்வேன் ....

அதை 

என் முத்தம் தேடும் ,

உன் தேகக்கீற்றில் 

உரசச் செய்வேன் .....

மிதந்து செல்லும் 

மேகம் திரட்டி ,

மேனியெங்கும் 

உருட்டி விடுவேன் .....

என் வெட்கமெல்லாம் 

மூட்டைகட்டி 

ஆற்றில் விடுவேன் ....

அதை 

அப்பப்போ அள்ளிப்பருகி ,

கன்னம் சிவப்பேன் ....

உன் பெயரைச்சுமந்த 

கவிதைகளை 

காற்றில் ,

பறக்கச் செய்வேன் ....

அதை 

சுவாசித்து சுவாசித்தே 

மூச்சடைத்துப்போவேன் ...

அன்பே ,

உனக்கே உனக்காய் 

சேர்த்து வைத்த 

ஆசையெல்லாம் ,

கருகிப் போனதே ....

என் 

காதல் கீதம் 

ஏனோ இன்று 

சோக கீதம் ஆனதே ...

கலைந்து போனதே ....

கனவாய் ஆனதே....

அன்பே ...

மீண்டும் வா ....

என்னை மீட்க வா ....

ஏமாற்றம் ...

உனது அணைப்பிற்க்காக
ஏங்கும் எனக்கு ,
அதை
வெளியிட வார்த்தைகள்
கிடைப்பதில்லை....
என் 
கண்களை விட்டு 
கெஞ்ச சொல்லி
காத்துக்கிடக்கையில் ,
பெரும்பாலும்
ஏமாற்றமே மிஞ்சும் ....
என்றும் போல அன்றும் 
ஏமாற்றத்துடன்
நானும் எனது கண்களும் ......

உழைப்பு ..

எனது
நாட்களையெல்லாம்
நெரித்துக் கட்டிய
ஒரு வருடத்தில் ,
வியர்வையுடன் கலந்து
வடிந்து கொண்டிருக்கிறது...
எனது உழைப்பின்
இரத்தம் ....

முத்தங்கள்

உன்னைப்
பிரிந்த
பதட்டத்தில்,
எனது
முத்தங்கள்
எல்லாம்
கொட்டி விட்டேன்
உனது
புகைப்படத்தில் ...

நானும் ,எனது பேனாக்களும் ....

முன்பெல்லாம், பேனாக்கள் என்
கையில் கிடைக்கும்போது
அது அங்கங்கு என் பெயரை எழுதி
தன் அடையாளத்தை
விட்டுச் செல்லும் .....

இப்போதெல்லாம், பேனாக்கள்
மளிகை சாமான்களும்,
அப்பப்போ சில கவிதைகளும்,
எழுதி தன் பரிணாமத்தை
விளக்கிச் செல்கின்றன ...

ஆம்...
பேனாவைப்போல்
என் பெயரும், அந்த
பழைய புத்தகங்களில் ,
சப்தமில்லாமல்
சிதறிக் கிடக்கின்றன ....

எங்களின் (பெண்களின் ) நட்பு

அன்றொருநாள்
அவளைக்
கண்டேன் ...

பள்ளிகூட
தோழியவள்...
பாசமிகு
பாவையவள் ...

கண்ட நொடி
கண்களில்
மிளிர்ந்தன
மின்னல்கள் ....

சிலநொடி
சிரிப்புகள் ...
பலநொடி
ஏக்கங்கள் ...

கலைந்து விட்ட
கனவுகள் ..

கிழிந்து விட்ட
கடிதங்கள் ...

மறந்து விட்ட
நினைவுகள் ...

மீண்டும்
முளைத்தன ...
முன்னே வந்து
சிரித்தன ...

அடடா ...
அதெல்லாம்
சில நொடி !
அழைப்புமணி
ஒலித்து
அலைபேசி அழைக்க ...

அச்சச்சோ !
நேரமாச்சு...
பதைத்தன கொஞ்சம்  ..
துடித்தது நெஞ்சம் ...

கடைசியில் கடக்கையில் ,
திரும்பினோம்
இருவரும் ...
கண்ணீரில் கனத்த
கண்களுடன் ...

பெண்களின் நட்பில்
பரிதாபம்தான்
என்றும்
மிச்சம் ...

நினைவுகள் ...

உனக்கு 
பிடித்த
பாடலொன்று 
காற்றலையில் 
தவழ்ந்து செல்ல 
என் 
நினைவெல்லாம் 
நீ .....