நட்சத்திர நினைவுகள்

உன்னை 

நினைக்கும் போதெல்லாம் ,

நட்சத்திரம் ஒன்றை 

விண்ணுக்கு 

பரிசளிக்கிறேன்   ....

உன்னை 

எத்தனை முறை

 நினைத்தேன் என 

சற்று

 வானத்தை வந்து பாரடா அன்பே !!!!

-சங்கீதா செந்தில் 

குழந்தைகளின் குழந்தைகள்-பொம்மைகள்

மனிதர்களை பொம்மைகளாக
பாவிக்கும் மனிதர்களுக்கு
மத்தியில்,
பொம்மைகளை மனிதர்களாக
பாவிக்கும் குழந்தைகள்
வரப்பிரசாதங்கள்......

அடுப்பங்கறை அத்தியாயங்கள்....

கருகிப்போன தோசைகளை 

தனக்காய் கொண்டு
அழகாய் வந்த தோசைகளை
அவருக்கு அளிப்பதில்
தொடங்குகிறது ...
பெரும்பாலும் பெண்களின்
அடுப்பங்கறை அத்தியாயங்களும்
அன்பின் பரிமாற்றங்களும்....
-சங்கீதா செந்தில்

ஹைக்கூ...

உன்னையே எண்ணி இன்னமும் நான் ...

என் பாதைகள் எங்கும்
உன் பாதங்கள் தேடி ,
உன்னையே எண்ணி
இன்னமும் நான்...

உன் ஒற்றைச்சொல் கேட்க
ஓடிவரும் மழலைபோல,
உன்னையே எண்ணி
இன்னமும் நான் ....

ஆதிமுதல் அந்தம் வரை
எல்லமாகிப்போன,
உன்னையே எண்ணி
இன்னமும் நான் ...

போகும் இடங்கள் எங்கும்
தொடரும் உன் நினைவுகள் ஏந்தி ,
உன்னையே எண்ணி
இன்னமும் நான் ...

என் இறுதி மூச்சின்
உஷ்ணமது தீரும்வரை
உன்னையே எண்ணி
இன்னமும் நான் ...

முத்தத் திலகம்

நெற்றிப்பொட்டில்  நீ ,

அழுத்திப் பதித்த 

அந்த முத்தம் போல 

சிறந்த திலகம் 

எனக்கு வேறேதுமில்லை ...

- சங்கீதா  செந்தில் 

நிராகரிப்பு ...

பெயர் ...

மீண்டும் வேண்டும் நீ ....

தொலைந்து போன கனவுகள் தேடிப் 
பறக்கும் பட்டாம்பூச்சியைப் போல ,
உன் நினைவுகள் தேடிப் பறப்பேன் 
வானமெங்கும் !!!

என் குறைகளெல்லாம் முதலாய் வந்து ,
எடுத்துச் சொல்ல 
எனக்குமீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!


எங்கோ ஒலிக்கும் பாடல் தேடி ,
என் செவியை நிறைக்க 
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!!!

துயிலுறங்கும் நேரம் கூட,
என் துயரம் துடைக்க 
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!!

நடந்ததெல்லாம் கனவாய்ப்
போக !
நினைவுகள் மட்டும் நிஜமாய் ஆக 
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!!

 இவ்வரிகள் எழுதும் இந்த வேளை ,
என் கண்ணில் முட்டும் 
கண்ணீர் துடைக்க 
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!!


எதிலெதிலோ நினைவாய் வந்தாய் நீ !
என்றென்றும் நிஜமாய் 
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் 
நீ !!!!

வருவாயா ? கரம் தருவாயா ?
என் எதிர்பார்த்து ஏங்கும் ,
எனக்கு மீண்டும் வேண்டும் நீ !!!!

தோழிக்கு ஒரு பிறந்த நாள் பரிசு....

பிப்ரவரி தந்த

பெண்ணிலவு

இவள் .....

என் உணர்வுகள் 

பகிர வந்த ,

பேசும் டைரி 

இவள் ....

என்னைத் தன்
பாதியாக எண்ணும்
பாசப் பறவை
இவள் ....

நிலவொளியில் 

தவழும் நதிநீர் 

இவள் ....

என்னைச் சிரிக்க 

வைக்கும் 

செந்தாமரை 

இவள் ....

நினைத்தால் இனிப்பாள் ...

நிஜத்தில் வருவாள் ...

பேசாத வார்த்தைகள் 

புரிந்து செயலால் 

சிலிர்க்கச் செய்வாள் ....

உன் பிறந்த நாள் 

பரிசாக ,என்னிடம் 

உனக்கான இந்த 

கவிதையும் ,

என் ஆயிரம் முத்தங்களும் .....

மனைவியாய் நான் ....

நடுங்கும் குளிரில் நடுநிசி இரவில் ,
உன் உதறல் கண்டு ,
போர்வை போர்த்த பிடிக்கும் ...

பசியாய் வரும் உனக்கு பதார்த்தங்கள் பல
ருசியாய்ச் செய்யப் பிடிக்கும் ....

நீ கோபம் கொள்ளும் நேரம் ,
உன் கன்னம் கிள்ளப் பிடிக்கும் ....

குழந்தைகளை கொஞ்சும் உன்னைத்
தூரம் நின்று ரசிக்கப் பிடிக்கும் ....

மரங்கள் அடர்ந்த வீதியிலே
உன் கரங்கள் கோர்க்க பிடிக்கும் .....

மயிலிறகால்  வருடி உன்னைத்
 துயில் எழுப்பப் பிடிக்கும் ....

உன் வாசம் சுமந்த ஆடைகளை
துவைக்கும் முன் ரசிக்கப் பிடிக்கும் ....

துன்பங்கள் உன்னை துரத்தும் வேளை
தோள் சாய்த்து ,துணையாய்  இருக்கப் பிடிக்கும் ...

உன்னோடு வாழ்ந்த தருணங்கள் அதை
நினைத்துப் பார்க்க பிடிக்கும்...

மொத்தத்தில் ,
என் அன்பை வார்த்தைகளை விட ,
 இது போல கவிதைகளாய்
வெளிபடுத்த மிகப்  பிடிக்கும் ....

அன்பே ... அன்பே...

மெல்லச் சொட்டும் 

மழைத்துளியை 

கையில் ஏந்தி ,

பொத்திக் கொள்வேன் ....

அதை 

என் முத்தம் தேடும் ,

உன் தேகக்கீற்றில் 

உரசச் செய்வேன் .....

மிதந்து செல்லும் 

மேகம் திரட்டி ,

மேனியெங்கும் 

உருட்டி விடுவேன் .....

என் வெட்கமெல்லாம் 

மூட்டைகட்டி 

ஆற்றில் விடுவேன் ....

அதை 

அப்பப்போ அள்ளிப்பருகி ,

கன்னம் சிவப்பேன் ....

உன் பெயரைச்சுமந்த 

கவிதைகளை 

காற்றில் ,

பறக்கச் செய்வேன் ....

அதை 

சுவாசித்து சுவாசித்தே 

மூச்சடைத்துப்போவேன் ...

அன்பே ,

உனக்கே உனக்காய் 

சேர்த்து வைத்த 

ஆசையெல்லாம் ,

கருகிப் போனதே ....

என் 

காதல் கீதம் 

ஏனோ இன்று 

சோக கீதம் ஆனதே ...

கலைந்து போனதே ....

கனவாய் ஆனதே....

அன்பே ...

மீண்டும் வா ....

என்னை மீட்க வா ....

ஏமாற்றம் ...

உனது அணைப்பிற்க்காக
ஏங்கும் எனக்கு ,
அதை
வெளியிட வார்த்தைகள்
கிடைப்பதில்லை....
என் 
கண்களை விட்டு 
கெஞ்ச சொல்லி
காத்துக்கிடக்கையில் ,
பெரும்பாலும்
ஏமாற்றமே மிஞ்சும் ....
என்றும் போல அன்றும் 
ஏமாற்றத்துடன்
நானும் எனது கண்களும் ......

முத்தங்கள் ...

உனது
முத்தங்களை
எல்லாம்
சேமிக்கும்
கிண்ணமாக ,
எனது கன்னம் ...

முத்தங்கள்

உன்னைப்
பிரிந்த
பதட்டத்தில்,
எனது
முத்தங்கள்
எல்லாம்
கொட்டி விட்டேன்
உனது
புகைப்படத்தில் ...

எனது மகளின் முதல் கவிதை எனக்காக ...

2 ஆவது படிக்கும் எனது மகள் சோனா,சில காரணங்களுக்காக  என் அம்மா வீட்டில் தங்கிய போது ,அவள் எனக்காக எழுதிய கவிதை ...நிறைய தவறுகள் செய்து அவள் எழுதிய போதும் ,அவள் அன்பை கண்டு சிலிர்த்தேன் .. இதோ உங்களுக்காக அந்த கவிதை கீழே  ..

நீ என் அம்மா 

என் அம்மா நீ என் செல்ல அம்மா 

நீ என்னை வளர்த்த நல்ல அம்மா 

ஒவ்வொரு நாளும் அன்பு காட்டிய வெல்ல அம்மா ...

என்னை நாளும் வளர்த்த அன்பு அம்மா 

நீ சிரிக்கும் போதெல்லாம் எனக்கு பார்த்துக்கொண்டே இருக்கணும்போல இருக்கிறது ...

அம்மா என்றால் தாய் ..என் அம்மா நீ..

 ஒவ்வொரு நாளும் உன்னை பார்க்காமல் இருக்க முடியாது ...

நான் உன்னிடம் போன் அல்லது லேண்ட் லைனில் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறேன் ..

இப்படிக்கு 

s.சோனா 

நானும் ,எனது பேனாக்களும் ....

முன்பெல்லாம், பேனாக்கள் என்
கையில் கிடைக்கும்போது
அது அங்கங்கு என் பெயரை எழுதி
தன் அடையாளத்தை
விட்டுச் செல்லும் .....

இப்போதெல்லாம், பேனாக்கள்
மளிகை சாமான்களும்,
அப்பப்போ சில கவிதைகளும்,
எழுதி தன் பரிணாமத்தை
விளக்கிச் செல்கின்றன ...

ஆம்...
பேனாவைப்போல்
என் பெயரும், அந்த
பழைய புத்தகங்களில் ,
சப்தமில்லாமல்
சிதறிக் கிடக்கின்றன ....

ஒரு தாயின் முத்தம்

கை கால்
உதைத்து ,
களைத்த
குழந்தைக்கு
அம்மாவின்
உதடுகளால்
ஒத்தடம் ...
முத்தம் .....

எங்களின் (பெண்களின் ) நட்பு

அன்றொருநாள்
அவளைக்
கண்டேன் ...

பள்ளிகூட
தோழியவள்...
பாசமிகு
பாவையவள் ...

கண்ட நொடி
கண்களில்
மிளிர்ந்தன
மின்னல்கள் ....

சிலநொடி
சிரிப்புகள் ...
பலநொடி
ஏக்கங்கள் ...

கலைந்து விட்ட
கனவுகள் ..

கிழிந்து விட்ட
கடிதங்கள் ...

மறந்து விட்ட
நினைவுகள் ...

மீண்டும்
முளைத்தன ...
முன்னே வந்து
சிரித்தன ...

அடடா ...
அதெல்லாம்
சில நொடி !
அழைப்புமணி
ஒலித்து
அலைபேசி அழைக்க ...

அச்சச்சோ !
நேரமாச்சு...
பதைத்தன கொஞ்சம்  ..
துடித்தது நெஞ்சம் ...

கடைசியில் கடக்கையில் ,
திரும்பினோம்
இருவரும் ...
கண்ணீரில் கனத்த
கண்களுடன் ...

பெண்களின் நட்பில்
பரிதாபம்தான்
என்றும்
மிச்சம் ...

நினைவுகள் ...

உனக்கு 
பிடித்த
பாடலொன்று 
காற்றலையில் 
தவழ்ந்து செல்ல 
என் 
நினைவெல்லாம் 
நீ .....