என் கவலை
மறைக்க ,
உன் நினைவுகளை
பொறுக்கி ,
சாயம் பூசுகிறேன் .....
குழப்பங்களின்
குவியல் மீது
வாடும் குருவிக்கூட்டின்
முட்டை போல ,
தினம் தினம்
உடைந்து போகிறேன் ....
தாயையே கட்டி அழும் ,
மழலை போல
உன்னையே எண்ணி ,
அழுகிறேன் .....
உன் மௌனம் போல
என்னைக் கொல்லும்
ஆயுதம் வேறில்லை ......
கரம் தந்து
காக்க கூட
வேண்டாம் .....
கருணைப் பார்வை
ஒன்றை வீசிவிடு .....
போதுமெனக்கு
பொறுமை காப்பேன் .......
